Kilka tygodni temu Hania, czyli moja Babcia skończyła 90 lat.
90 lat. Jeden album.
Ze starych czasów zachowało się bardzo mało zdjęć ze względu na wojnę,
a i też kiedyś nie cykało się zdjęć tyle co teraz. Nawet gdy ja byłam mała, a było to nie aż tak dawno temu przecież to również zdjęcia robiło się sporadycznie. Aparaty były na klisze, czemu bardzo dziwią się dzieci. Jakiś czas temu, gdy na zajęciach powiedziałam, że gdy byłam mała to miałam czarno biały telewizor, usłyszałam pytanie "Czy jak pani była mała to cały świat też był czarno biały???". Właśnie za to najbardziej uwielbiam pracę z dziećmi :) Świat był oczywiście kolorowy, może nawet bardziej niż teraz. A może teraz mi się tak wydaje na tle tej wszechobecnej sztucznizny. Mam wrażenie, że wszystko jest teraz bardzo kolorowe ale i bardzo sztuczne. Nawet relacje między ludźmi, a może zwłaszcza one. No cóż, jak widać wzięło mnie na przemyślenia...
Ja zdjęć robię mnóstwo i na przekór najbardziej lubię te czarno białe. Mam nadzieję, że nasze zachowają się na wieki. A propos zdjęć to koniecznie muszę uchwycić jak 2,5 roczna Lili gra ze swoją prababcią w nogę.
I gdy tylko babcia się ociąga to słyszy "Mo, gaj!!!" (co oznacza "No! Graj! ") ;)
Babciu! Jeszcze raz wszystkiego najlepszego!!! Kochamy Cię!
